uyanınca bir bahar sabahına
gün tıpkı o gün,koku aynı koku,,saat o saat, aynadaki sen aynı o günkü gibi masum,sakin ve çocuk..
işte o an içine oturan anılar gözünün önünden tek sıra halinde koşar gider.yakalamak mı mümkün değil.
o gün unuttuğunu sandığın ^^yara^^ nı hatırladığında dolduysa gözlerin aniden,ve hatırladığın tüm o anılar yaktıysa canını en derinden özlemişsin arkadaş
iliklerini titretecek kadar,gözlerinden yağmur yağdıracak kadar,intiharlarla dost olacak kadar...
unuttum demenin bir hatırlayış olduğunu bile bile her sabah unuttum dedin kendi kendine.
şimdi gün,o gün diye hiç ümitlenme,
^^yaran^^ başkasının yar'i artık.
hatırında bile yoksun ne yazık.
-k£vS-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder